ช่วงนี้พัฒนาการลูกก้าวไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว เริ่มพูดเป็นคำได้มากขึ้นเช่น
ป้อ - - > พ่อ
แม่
ยายย
มะๆ - - > หมา
ร้าบ - - > ยีราฟ
แกะ
ปาๆ - -> ปลา
ม๊า - - > ม้า
ยิงๆ - -> ลิง
มูๆ (ทำปากจู๋ๆแบบเสียงอยู่ในปาก) - - > หมู
ไก๊ - -> ไก่
ชา - - > ช้าง
แปะ - - > เป็ด
ทอสับ - - > โทรศัพท์
เยาๆ - - > ไม่เอา
กบ
ไปๆ
หม่ำๆ คำนี้พูดได้นานแล้ววว ><"
ตอมเรียกคำว่าป้อบ่อยมากกกก บ่อยจนบางทีแม่แอบน้อยใจ
แต่ก็เข้าใจว่าตอมอยู่กะพ่อมากกว่า ก็ตั้งแต่ไปส่งเนอส ไปรับ
พานอน ((แล้วแม่ทำไรอ่ะ)) แต่ว่าพักหลังตั้งแต่แม่ย้ายงานใหม่แม่ก็พยายามกลับบ้าน
ให้ถึงบ้านประมาณสองทุ่มเพือนพาลูกเข้านอน เด่วลูกจะลืมหน้าซะก่อน
อะตอมติดพ่อมากเหมือนกันนะ อย่างวันเสาร์แม่อยู่บ้านพอพ่อไปทำงานตอมก็จะร้องตาม
แม่ต้องคอยอธิบายว่าพ่อไปทำงานเด่วมานะลูก
แต่พอแม่ไปทำงาน บ๊ายบายซะงั้นมาหอมแก้ม พอแม่เปิดประตูออกไปก็เดินมาปิดประตู
อีกต่างหาก ((ฮาไหมครับท่าน))
แต่ถ้าอยู่กันสองคนต๊อมก็ติดแม่หนับเช่นกัน แต่พอพ่อมาเท่านั้นแหละแม่หัวเน่าเลย กรรมจริงๆ ><"
เรามักจะมีกิจกรรมกันเสมอในทุกๆวันหยุด เรียกว่าหยุดเมือไหร่ตอมไม่เคยอยู่บ้านเลยสักที
เพราะแม่ก็อยากพาต๊อมไปเปิดหูเปิดตาเนอะลูกเนอะ อย่างสัปดาห์ที่ผ่านมาตอมได้หยุดสีวัน
วันพฤหัส พ่อพาตอมไปกินข้าวกลางวันกะแม่ที่เซ็นทรัลเวิล์ดเพราะแม่ทำงาน แล้วพ่อก็พาตอม
ไปงานหนังสือเด็กที่ศูนย์ประชุม วันศุกร์แม่หยุดแม่ก็พาตอมไปหลังการบินไทยไปสอยของเล่นของใช้
ตามระเบียบและก็ไปหาคุณยาน วันเสาร์แม่พาต๊อมไปกินอาหารกลางวันที่ฟูจิเซ้นทรัลรามอินทรา
กะไปซื้อบับเบิ้ลมาเล่น วันอาทิตย์ไปเขาดิน ชีพจรลงเท้าจริงๆลูกแม่
ตอนนี้แม่กำลังคิดว่าจะซื้อบ้านใหม่สักหลังให้มีเนื้อที่กว้างให้ต๊อมวิ่งเล่น
และจะได้พาคุณยายมาอยู่ด้วย พ่อตรีบอกว่าให้รีบซื้อตอนนี้เลยเพราะว่าทิ้งไว้เดี๋ยวราคาขึ้น
จริงๆแม่ก็ไปดูมาแล้วละ บ้านน่าอยู่เชียวเกือบหกสิบตารางวาราคาก็โอเครับได้
ลองยื่นกู้ไปแล้วก็ผ่าน แต่ยังไม่จองเลยลูกเพราะว่าลึกๆก็ไม่อยากเป็นหนี้อีกหลักสิบปี
บ้านนี้ก็ผ่อนหมดแล้วสบายๆเลย แต่ว่าสงสัยคงต้องซื้อเร็ววันนี้ทิ้งไว้นานเด่วราคาขึ้นอีกแย่เลย
ผ่อนบ้านสิบกว่าปีก็ยังดีเนอะลูกเนอะมีหนี้ ถ้าไม่มีหนี้กลัวเก็บตังไม่ได้เท่าค่าผ่อนบ้าน
ยังไงก็แล้วแต่แม่คงต้องซื้อบ้านแน่ๆแหละลูก แม่อยากพาคุณยายมาอยู่ด้วย
คุณยายลำบากมามากแล้ว ลำบากมาหลายสิบปีแม่ก็อยากให้คุณยายสบายๆสักที
ต๊อมต้องรักคุณยายมากๆนะลูก เพราะคุณยายทำให้แม่มีวันนี้ คุณยายรักอะตอมมากนะลูก
คุณยายพูดไม่ค่อยได้แต่ว่าคุณยายจะพยายามพูดกะตอมทุกครั้ง ร้องเพลงให้อะตอมฟังด้วย
จำได้ป่าวลูก เพลงช้างๆๆของคุณยายไงครับ

วันนี้ต๊อมลั้นลามากๆเพราะจะได้ไปเที่ยวอีกแล้วครับท่าน

ไปเขาดินครับ เวลาแม่ควักกล้องมาถ่ายทีไรลูกทำหน้าบึ้งทุกทีซึ่งปกติหนูก็ออกจะร่าเริง
อารมณ์ดีเกิดเหตุด้วยซ้ำ สงสัยไม่ชอบกล้องแม่ต้องพยายามในการถ่ายมากๆๆ

เดินไปตอมเห็นช้างก็ร้องว่า ชาๆๆๆ แล้วชี้ๆรีบเดินเข้าไปใหญ่เลยเพราะปกติ
พ่อกับแม่จะมีหนังสือรูปสัตว์ให้ดูและก็สอนว่าตัวไหนชืออะไรเป็นหนังสือภาพจริง
แสดงว่าหนูเข้าใจนะเนียเห็นรูปปั้นก็วิ่งไปเลย

เดินเล่นรอบๆอากาศไม่ร้อนมากเพราะฝนเทลงมาแต่เช้าเลยสบายไป

เดินดูนก พกรถเข็นมาด้วยเผื่อตอมเดินเหนื่อยแล้วจะได้ลงรถเข็นเพราะแบกไม่หวายยยย

ระหว่างเดินเที่ยวเค้าก็เปิดเพลงตามสาย พ่อลูกชายเดินตบมือไปด้วยเลย

ถ่ายรูปกะหมีควาย

ไฮไลท์ของงาน เป็นครั้งแรกที่ตอมเห็นยีราฟตัวเป็นๆไม่นับตอนเด็กๆกว่านี้ที่พามา ตอนนั้น
ตอมยังไม่รู้เรือง ปกติก็ดูจากภาพและก็ของเล่นรูปยีราฟ ตอมยืนดูนานสองนานแล้วก็พูดว่า
ร้าบๆๆ

ถ่ายรูปกะร้าบหน่อยครับ

ดูร้าบกันนานมากไปหลายมุมเลย

พอออกจากโซนยีราฟ พ่อตรีขอตัวไปเข้าห้องน้ำตอมทำท่าจะร้องไห้
แม่บอกว่าพ่อไปห้องน้ำเด่วมานะลูกแป๊บเดียว
ดูตอมทำหน้าเข้าสิ แล้วก็ชะเง้อมองตลอดเวลา นี่ถ้าแม่ไปจะทำแบบนี้ไม๊น๊าา

พ่อตรีกลับมาแล้ว ต้องมาปลอบใจกันหน่อยพ่อลูก

ป๊อกช่าป๊อก หมดแรงแล้วครับนอนในรถเข็นเลยสบายทั้งลูกทั้งพ่อแม่

นี่คือหนังสือสัตว์ กะของเล่นสัตว์ทีี่ตอมชอบเล่นมากๆพ่อตรีก็สอนพวกชือสัตว์จากของ
เล่นพวกนี้ ไม่น่าเชือว่าเค้าจะจำได้ มีอีกเล่มนึงเป้นรูปสัตว์จริงๆเลยอยู่ในรถพ่อตรี
ตอมต้องดูทุกวันเช้าเย็นระหว่างไปกลับเนอสเซอรี่

หนังสือด้านในจะเป็นเหมือนคำคล้องจอง ตอมชอบให้อ่านให้ฟังอ่านทุกวันวันละหลายๆรอบ
ด้านล่างเป็นของเล่นที่ตอมชอบเล่นที่สุด ขี่รถกะตีกลอง

เมือเช้าก่อนไปเขาดินแวะเอารูปไปล้างห้าร้อยกว่าใบ อะตอมทั้งนั้นล้างรูปละสองบาทเอง
กระดาษโกดักด้วย เค้ามีรับถ่ายภาพเลยไปถ่ายกันได้มาห้าใบ ใบละยี่สิบห้าบาทแพ๊งงแพงงง

ตอมไม่ค่อยยิ้มเลย แถมอยู่ไม่นิ่งอีกต่างหาก

รูปสุดท้ายนี้แม่ทำงเองนะลูก
รักตอมนะครับคนดี
รักที่สุด
แม่อ้อพ่อตรี