มะกี้เขียนซะยาวอยู่ก็หายไป
เซ็งจริงๆโรคนี้มะไหร่จะหายน๊า...
สงการนต์นี้ไม่รู้ไปไหนดี
คิดไปคิดมาเที่ยวดรีมเวิร์ดดีกว่าใกล้บ้านด้วย
และอะตอมก็น่าจะชอบมีที่วิ่งเล่น มีขบวนพาเหรด มีของเล่น
ไปถึงบ่ายสามโมงก็ยังมีแดดแต่คิดแล้วยังไงแดดก็คงไม่แรงเท่า
ถ้าไปเช้ากลับบ่ายเพราะแดดหลังสิบโมงนี่เอาเรืองดีเดียว

มาถึงแล้วครับ อะตอมกำลังหลับในคาร์ซีทแม่ก็ควักออกมาใส่รถเข็นเลย
ดูหน้าได้ครับยังงงๆอยู๋

มุมนี้ใครมาดรีมเวิล์ดแล้วไม่ถ่ายเชยระเบิด

ไอเลิฟยู เรารักอะตอมคร้าบบ ดูหน้าลูกทำเข้าดิทำหน้าเบือแม่สุดๆถ่ายรูปอย่ได้

ต่อมต๊อมเริ่มรมดีขึ้นมานิดนุง

อากาศร้อนจริงๆแก้มแดงเชียวลูก หน้าเบ้อีกต่างหาก

ร้อนแล้วใส่แว่นหน่อยคร้าบบบ

มุมนี้ก็ต้องถ่าย คิวยาวจริงฮู้

บ่ายสามกว่าก็มีพาเหรด ดูอะตอมตื่นตาตืนใจมากๆจนลืมร้อนเลยลูก

เด็กๆชอบมาก

เข้าไปในบ้านยักษ์คนเยอะมาก สงสัยมาหลบร้อนเพราะติดแอร์ด้วย
อะตอมชอบเล่นสไลเดอร์มะละกอที่สุดขึ้นไปตั้งหลายรอบจนต้องอุ้มออกมา

อุปกรณ์ทำครัวยักษ์

ออกมาแล้วครับนั่งเก้าอี้ผู้กำกับด้วย

ของเล่นเด็กเล็กอะตอมก็ยังเล่นไม่ได้อยู่ดี สุดท้ายมาจบที่ของเล่นหยอดเหรียญ

ถ่ายหน้าบ้านผี อะตอมไม่เห็นกลัวเลยแถมวิ่งไปชี้ๆด้วย

อะตอมยืนดูไวกิ้งกะเฮอริเคนอย่างสนใจ คงงงว่าเครืองอะไรมันแกว่งไปมา
แถมคนยังร้องกรี้ดๆอีกต่างหาก

แล้วก็มาวิ่งเล่นไล่จับกัน ถ่ายรูปเด็กนี่ยากมากจริงๆแฮะ

นี่แม่พยายามถ่ายแล้วนะเนีย

ถ่ายไม่ค่อยได้เลย พอเอากล้องไปจ่อก็ทำหน้าคว่ำทันที
แต่พอวิ่งเล่นงี้ยิ้มปากบานนเชียว

กลับบ้านนะคร้าบ บ๊ายบาย ก่อนกลับถ่ายรูปกะพี่นั่งเบ่งอึ๊ด้วยยย
งานนี้ต้องขอขอบคุณรถเข็น combi อย่างแรง
ถ้าไม่ได้คุณพี่รถเข็นพ่อกะแม่คงลิ้นห้อย
ไม่ใช่ว่าลูกไม่เดินนะคะ เดินคะแต่จะเดินคนละทางกะพ่อแม่
ต้องจับลงรถเข็นไปเลย ต่อมต๊อมก็ชอบเพราะเค้าสบาย
นั่งมองโน่นนี่สบายใจเฉิบ แต่ห้ามจอดน๊าา จอดมีวีนนนนน
คราวหน้าไปไหนกันดีน๊าลูกรัก